18.11.17

Madera - 7 miejsc które wspominam do dziś

Od mojego urlopu na Maderze minęło już 7 lat. To były czasy, kiedy jeszcze nie robiłam zbyt wielu zdjęć, nie notowałam wspomnień ani nazw. W kieszeni mały, prosty aparat który ciągle się zacinał i nie zawsze chciał współpracować. Szkoda, bo to wyjątkowo piękna wyspa i chętnie wracałabym do uwiecznionych kadrów i chwil.
Pewnie niewielu z Was wie, że miałam kiedyś okazję opowiadać o Maderze na łamach magazynu Claudia. To była dość osobliwa przygoda, ale efekt pracy pani Elżbiety Wichrowskiej z działu Podróże i mojej znajdziecie tutaj - Wieczna Wiosna na Maderze. Muszę przyznać, że to naprawdę przyjemna pamiątka na całe życie. 
Do dziś w moich codziennych myślach jest kilka niezwykłych zakątków tej wyspy. Takich, do których chętnie bym się przeniosła w ponure dni. Zamykam oczy i hop! Jestem tam. Przedstawię Wam je dziś jeden po drugim.

1. Przylądek Ponta de São Lourenço
Klify, wiatraki, przepaści, puste przestrzenie i przenikliwy wiatr

2. Câmara de Lobos 
    Kolorowe miasteczko w którym swego czasu zakochał się sam Sir Winston Churchill

3. Curral das Ferias 
     Dolina Zakonnic. Miejsce, które wygląda jakby się odkrywało zaginiony świat

4. Ponta do Garajau 
 Piewsze i ostatnie w którym dałam sobie zrobić ładne zdjęcia ;) Ps. Eh, gdzie ta młodość?

5. Obiad na wschodzie wyspy
Serwowany na tarasie z widokiem na klif z wodospadem Veu de Noiva (welon Panny Młodej)

6. Porto Moniz 
Mglista, wietrzna i tajemnicza, najdalej wysunięta na wschód miejscowość wyspy


7. Jardim Tropical Monte Palace 
Zielony, soczysty, świeży. Według mnie najpiękniejszy ogród na tej pełnej roślin wyspie
Byliście na Maderze? Jakie miejsca zapadły Wam najmocniej w pamięć?

11.11.17

24 prezenty świąteczne dla miłośników morza

W tym roku nie miałam jeszcze okazji obejrzeć filmu "To właśnie miłość", ale nie da się ukryć, że Boże Narodzenie już coraz bliżej. W sklepach powoli pojawiają się bombki, kalendarze adwentowe i marcepanowe kulki, a sklepy zaczynają kusić świątecznymi promocjami. Ja już większość prezentów mam skompletowanych (jak zwykle kupuję je przez cały rok, a nie na ostatnią chwilę), ale szukałam ostatnio pomysłów na prezent dla ... siebie. Przy okazji powstał pomysł wpisu o podarunkach w marynistycznym stylu (moim ulubionym!). Rok temu pisałam o prezentach z folkową nutą (którą lubi np. moja mama). Wpis nie jest sponsorowany i jest w pełni subiektywny. Kierowałam się ogólnym marynistycznym klimatem (kolory biały i niebieski, paski, letnie akcenty), a nie tylko przedmiotami z ozdobami typu kotwice. Mam nadzieję, że uda Wam się znaleźć tutaj jakąś inspirację! 

MODA I DODATKI MARYNISTYCZNE

       
1. Tyszert longsleeve w paski, 189zł (do kupienia tutaj)
2. Naszyjnik łódka origami Dedicante, 37zł (do kupienia tutaj)
       
3. Lusterko Dziewczynka Marynarz, 11 zł (do kupienia tutaj)
4. Torba płócienna w grube paski, 15zł (do kupienia tutaj
     
    5. Kopertówka od Zuzi Górskiej, ok. 180zł (zamówienia tutaj)
        6. Kolorowe skarpety Surf and Sail, 25 zł (do kupienia tutaj)     
         
7. Materiałowe balerinki, 25-30zł (do kupienia tutaj)
     8. Zegarek Papierowa Łódeczka, 101zł (do kupienia tutaj)
         
9. Top One w paski Tyszert, 129zł (do kupienia tutaj)
10. Srebrna zawieszka Róża Wiatrów, 49zł (do kupienia tutaj
         
11. Jedwabny krawat w kotwice, 89zł (do kupienia tutaj)
12. Brelok morski w kotwice, 35zł (do kupienia tutaj)


MORSKIE AKCENTY W MIESZKANIU

   
13. Kalendarz ścienny latarnie morskie 2018, 35zł (do kupienia tutaj)
14. Pościel w marynarskie paski, 97zł (do kupienia tutaj)
      
15. Ręczniki dla gości Zara Home, 49,99zł (do kupienia tutaj)
16. Mydło Marsylskie Marine, 7,50zł (do kupienia tutaj)
       
17. Silikonowa foremka do czekoladek lub lodu, 35zł (do kupienia tutaj)
    18. Niebieskie szkło z kolekcji Stockholm 2017, 19-99zł (w sklepach IKEA)
       
19. Mydelniczka biało-niebieska Zara Home, 19,99zł (do kupienia tutaj)
20. Serwetki z morskim motywem, 5,50zł (do kupienia np. tutaj)
     
21. Marynistyczna girlanda ozdobna, 39zł (do kupienia tutaj)
22. Marynarska poszewka z łódką, 39zł (do kupienia tutaj)
     
23. Album na zdjęcia kotwica hand made, 115zł (do kupienia tutaj)
   24. Mgiełka o zapachu nadmorskich wakacji, 29,90zł (do kupienia tutaj)

Lubicie morskie klimaty? 

1.11.17

Czy da się żyć bez podróży?

Kiedyś twierdziłam, że się nie da. I że podróże są niezbędne do życia, jak powietrze. Odkąd 10 lat temu zaczęłam zarabiać pieniądze, byłam w drodze bardzo często. Wracałam z jednego wyjazdu, kupowałam kolejne bilety samolotowe lub autokarowe. I tak w kółko. Do czasu, bo od ponad roku nie byłam dłużej w żadnym nowym miejscu w Polsce ani za granicą. Ok, byliśmy we wrześniu tydzień nad morzem. Deszcz lał 24h na dobę, niewiele udało nam się zobaczyć, ciężko było korzystać z uroków Bałtyku, a poza tym znam to miejsce od lat. W wakacje staraliśmy się organizować jednodniowe wypady w okolice Warszawy lub nieco dalej, ale to niestety nie to samo. 
Muszę niechętnie przyznać, że bez podróży da się żyć. Mam się całkiem nieźle, czas mija tak szybko, że strach się bać. Mija tydzień za tygodniem, weekend za weekendem. Tryb Dom-Praca-Dom rozgościł się w naszym życiu na dobre. Do tego od jakiegoś czasu pracujemy na zakładkę - ja wychodzę, gdy Marek jest w domu i wracam, gdy on dopiero zaczyna u siebie przerwę. Czasem się uda wyrwać wolną chwilę na spotkanie ze znajomymi (niestety nie tak często jakbym sobie tego życzyła) albo na kino czy kolację na mieście. Weekendy też nie zawsze są do naszej dyspozycji, co dodatkowo utrudnia planowanie wyjazdów czy rezerwowanie biletów.
Powiem szczerze, że przez miniony rok bardzo doceniłam to, co podróże mi dały w ciągu ostatnich lat. Podjęłam najlepszą możliwą decyzję stawiając wszystko na jedną kartę, poświęcając większość wolnego czasu i pieniędzy na wyjazdy wtedy, gdy było to jeszcze możliwe. Wtedy, gdy nie było zbyt wielu problemów i codziennych komplikacji. Do tego bycie singielką z pewnością dawało mi pewną niezależność, mogłam robić co chciałam i nie musiałam się do nikogo dostosowywać. Znajomi nie mieli chęci lub urlopu? Jechałam sama do Portugalii, Szkocji albo na Maltę. Towarzystwo nigdy nie było mi niezbędne. Czasami zabierałam ze sobą Mamę, ale od kiedy sprawiła sobie kota (a właściwie to ja jej go sprawiłam) to już podróże jej nie w głowie. Ponieważ teraz u mnie z czasem wolnym nieco łatwiej niż u Marka, to teoretycznie mogłabym pojechać sama. Mogłabym, ale nie chcę.
Skoro pojęłam decyzję, że będziemy razem to podróżować też bym chciała razem. Nie należę do tych dziewcząt co wieszają się na swoim facecie i oddychać bez niego nie umieją, wręcz przeciwnie - bardzo potrzebuję własnej przestrzeni. Nie dotyczy to jednak podróży. Lubię je za bardzo, aby nie dzielić ich z tym, którego sobie wybrałam. Rok temu byłam kilka dni we Włoszech i było mi przykro, że nie możemy razem podziwiać wspaniałych miejsc i budować wspólnych wspomnień. Mam koleżanki w związkach, które podróżują samotnie (nawet przez kilka miesięcy), szanuję ich decyzje i podziwiam wytrwałość, ale to nie dla mnie. Ja chcę razem!
Tęsknię za emocjami, które dają podróże - ekscytacją związaną z ich planowaniem i przygotowywaniem programu zwiedzania, radością i podnieceniem w czasie jazdy na lotnisko, przyjemnymi motylami w brzuchu w czasie startu i lądowania samolotu, prawdziwym szczęściem jakie daje odkrywanie nowych miejsc, poznawanie lokalnej kuchni czy spotkania z ciekawymi ludźmi. Jest wiele miejsc, które chciałabym odwiedzić. Mam nadzieję, że nasza sytuacja jest przejściowa i jeszcze uda nam się zwiedzić razem trochę Europy.
Czy da się żyć bez podróży? Da się, ale to życie jest dla mnie takie trochę niepełne. Uczę się nowych rzeczy, staram się rozwijać, znajdować zajęcia zastępcze. Ale moja dusza jest niespokojna, nie umie usiedzieć w miejscu. Te miesiące były też dla mnie inną nauką. Nabrałam pokory - kiedyś mówiłam, że jak się chce, to zawsze się da. Zrozumiałam, że nie zawsze tak jest... gdy trzeba spiąć kilkanaście elemenów czasowo-finansowych i jeszcze znaleźć przestrzeń na realizację marzeń to pewne rzeczy wychodzą gorzej niż kiedyś.
Jakiś czas temu rozmawiałam z moim znajomym - młodym Francuzem, z którym mieszkałam przez kilka tygodni. Poleciał na Maltę, żeby nauczyć się angielskiego i znaleźć dobrą pracę. Od powrotu jesteśmy w okazjonalnym kontakcie. Dużo narzekał, że pracy idealnej nie ma, że nie czuje się spełniony i jest trochę rozczarowany. Napisałam mu - podróżuj, poznawaj świat. Na pracę, frustrację i poważne życie  przyjdzie jeszcze czas ;) Miesiąc temu wysłał mi zdjęcie z Australii. Wyjechał tam na rok - pracuje na farmie, a w międzyczasie zwiedza i świetnie się bawi. Ucieszyłam się. To bardzo ważne, żeby wykorzystywać okazje i dobre momenty w życiu. Nie odkładać planów na później, płynąć z falą, gdy opatrzność sprzyja. Stracone szanse bolą chyba najbardziej.
Przykro mi, że chwilowo nie możemy podróżować, jednak jestem wdzięczna sama sobie za decyzje z lat minionych i za to, że konsekwentnie realizowałam swoje zamierzenia. Wierzę, że to jeszcze nie koniec i wiele wciąż przede mną. A przede wszystkim przed nami. Czasami zastanawiam się co zrobić z blogiem. Czy ma on jeszcze jakikolwiek sens? Niech jeszcze zostanie, bo chociaż powoli się zmienia to wciąż jest memu sercu bliski. Może nie będzie już tak w pełni podróżniczy, ale wciąż jest o czym pisać. Ps. Zdjęcia do tego wpisu pochodzą z Estonii, którą mieliśmy odwiedzić tym razem wspólnie we wrześniu, ale niestety się nie udało.
TOP